ไม่มีความรักอีกต่อไป

เราไม่ทนแล้ว....

เราแทบจะหลอกตัวเองไม่ได้อีกแล้ว ว่าเรากำลังมีความสุขดี

กับผู้ชายคนนี้....

เรื่องทุกอย่างกำลังจะจบลงแบบช้าๆ จนแทบจะไม่รู้ตัวว่ามันกำลังจะจบลง

แล้วสุดท้ายเป็นจะเป็นปกติ

วันนี้เป็นวันสอบ วิชาที่หินที่สุด เราตั้งใจดูหนังสืออย่างดี อ่านไปก็เข้าใจไปจนกระทั่ง ประมาณ สี่ทุ่มกว่าๆ ที่เราตัดสินใจโทรไปหาเขา ไม่มีอะไรหรอก ไม่ได้จะชวนคุย ไม่ได้จะอะไรเลย ก็แค่โทรไป"ขอกำลังใจ" แต่ผลของการกระทำครั้งนี้ มันทำให้เราเสียกำลังใจทั้งหมดทีมีไปเลย....

เขาไม่ว่างหรอกที่จะคุยกับเรา คุยไปก็อ่านหนังสือไป เราอยากจโทรมาแค่ สัก 5 นาที แล้วก็อยากได้ยินว่า เค้าจให้กำลังใจเราว่าอย่างไง แต่กลับเป็นการไม่สนใจ....ถ้ามันไม่มีเรื่องแฟนเก่าเขาอยู่เราคงไม่คิดอะไรหรอก....

เรารู้มาว่าตอนเขาอยู่กับแฟนเก่าคนนั้น เขาทั้งโดเรียน เพื่อที่จะไปเที่ยวกัน ไม่อ่านหนังสือแม้ว่าเวลาใกล้จะสอบก็งวดเข้ามทุกทีแล้ว แล้วยังคุยโทรศัพทื ยังง้อได้เป็นชั่วโมงๆ มันก็ดีแล้วไงที่เขากลับมาตั้งใจเรียน แต่เราขอเวลาแค่สองนาทีเองนะ เราอยากคุย เราอยากได้ยินแค่กว่า ตัวเองสู้ๆนะ เรารักตัวเอง แต่กลับเป็นเสียงเงียบ เราชวนคุยไปก็เงียบ แถมยังมาแก้ตัวน้ำขุ่นๆใส่เรา...เราเสียใจเป็นนะ เมื่อคืนหลังจากที่โทรหาเขาแล้ว เราก็ไม่มีกำลังใจอีกเลย....

ด้วยความโง่ วันนี้ก็เลยต้องมานั่งเสียใจเพราะทำข้อสอบไม่ได้ ทั้งๆที่เขาคนนั้นก็ไม่รู้สึกอะไรเลย

เรามีหัวใจนะ เรามีความรู้สึก...